Projekty oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego - swytyczne, zasady i bezpieczeństwo

Oświetlenie awaryjne to nieodzowny element każdego budynku, w którym przebywają ludzie. Jego celem jest zapewnienie widoczności i bezpieczeństwa w sytuacjach, gdy z powodu awarii zasilania podstawowego zanika światło. Prawidłowo zaprojektowana instalacja awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego umożliwia bezpieczną ewakuację, dostęp do sprzętu przeciwpożarowego i minimalizuje ryzyko paniki. Ten artykuł wyjaśnia, jak projektować oświetlenie zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, normami PN-EN i zasadami wiedzy technicznej.

Na czym polega projektowanie oświetlenia awaryjnego

Projektowanie oświetlenia awaryjnego to proces obejmujący analizę obiektu, dobór opraw, źródeł zasilania i systemu sterowania. Projektant przygotowuje dokumentację techniczną instalacji, uwzględniając:

  • warunki użytkowania pomieszczeń,
  • wymagane natężenie światła,
  • czas podtrzymania zasilania (minimum 1 godzinę),
  • oraz integrację z systemem ochrony przeciwpożarowej budynku.

Każdy projekt ma zapewnić, że oświetlenie ewakuacyjne uruchomi się automatycznie w momencie braku napięcia w sieci elektrycznej, gwarantując widoczność na drogach ewakuacyjnych.

Czym jest oświetlenie awaryjne i dlaczego jest obowiązkowe

Zgodnie z przepisami ochrony przeciwpożarowej, oświetlenie awaryjne zaliczane jest do urządzeń przeciwpożarowych, które muszą być stosowane w budynkach użyteczności publicznej, zamieszkania zbiorowego, przemysłowych i garażowych.
System ten ma zapewnić bezpieczeństwo osób przebywających w budynku, umożliwiając im bezpieczne opuszczenie obiektu lub dotarcie do strefy bezpiecznej.

Instalacja obejmuje dwa podstawowe rodzaje:

Oświetlenie ewakuacyjne

służy do oświetlenia dróg ewakuacyjnych, znaków bezpieczeństwa i urządzeń ppoż.;

Oświetlenie zapasowe

Umożliwia kontynuację działań w pomieszczeniach krytycznych po awarii zasilania.

Jakie są funkcje oświetlenia ewakuacyjnego

Zadaniem oświetlenia ewakuacyjnego jest:

01

zapewnić odpowiednie natężenie światła na drogach ewakuacyjnych,

02

wskazać lokalizację znaków bezpieczeństwa i wyjść,

03

umożliwić odnalezienie urządzeń przeciwpożarowych,

04

stworzyć warunki do bezpiecznej ewakuacji i działań ratowniczych.

Zgodnie z normą PN-EN 1838:2013, minimalne natężenie oświetlenia na drogach ewakuacyjnych powinno wynosić 1 lx, a w strefach otwartych – 0,5 lx. W strefach wysokiego ryzyka wymagane jest min. 15 lx lub 10% natężenia roboczego.

Z czego składa się system oświetlenia awaryjnego

Każdy system oświetlenia awaryjnego to zespół elementów współpracujących ze sobą w sposób automatyczny. W skład instalacji wchodzą:

  • oprawy oświetlenia awaryjnego (autonomiczne lub zasilane centralnie),
  • oprawy oświetlenia ewakuacyjnego ze znakami wyjścia,
  • zasilacze awaryjne lub centrale zasilania,
  • przewody i kable odporne na wysoką temperaturę,
  • czujniki i moduły sterujące systemu oświetlenia,
  • oraz testery i układy monitoringu skuteczności działania.

System może być autonomiczny (oprawy z wbudowanymi bateriami) lub centralny, zasilany z jednego źródła UPS/ZSZ.

Jak projektować instalację oświetlenia awaryjnego

Projektant opracowujący instalację oświetlenia uwzględnia:

  • przeznaczenie pomieszczeń,
  • długości i szerokości dróg ewakuacyjnych,
  • wysokość montażu opraw i kąt rozsyłu,
  • wymagany czas autonomii (1–3 h),
  • oraz zasady integracji z systemem sygnalizacji pożarowej (SSP).

Dobór opraw opiera się na symulacjach fotometrycznych i raportach o natężeniu oświetlenia. Projekt wykonuje się w środowisku CAD lub Dialux, zgodnie z normami PN-EN 1838 i wytycznymi rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Czy jesteś zainteresowany
współpracą z nami? |

Możesz zamówić projekt już teraz, po prostu wyślij nam go przez formularz

×

Złóż zapytanie

Otrzymuj najnowsze oferty

Zapisz się na nasz cotygodniowy newsletter

Otrzymuj powiadomienia o nowych ofertach